Shloka 2
उद्योगपर्व — अध्याय 70: युधिष्ठिरस्य शान्त्युपायविचारः
Yudhiṣṭhira’s Deliberation on Peace-Means
ईरयन्तं भारतीं भारताना- मभ्यर्चनीयां शड़करीं सृंजयानाम् । बुभूषद्धिग्ग्रहणीयामनिन्द्यां परासूनामग्रहणीयरूपाम्,भगवान् अत्यन्त मनोहर वाणीमें जो प्रवचन करेंगे, वह भरतवंशियों तथा सूंजयोंके लिये कल्याणकारी तथा आदरणीय होगा। ऐश्वर्यकी इच्छा रखनेवाले पुरुषोंके लिये भगवान्की वह वाणी अनिन्द्य और शिरोधार्य होगी; परंतु जो मृत्युके निकट पहुँच चुके हैं, उन्हें वह अग्राह्म प्रतीत होगी
dhṛtarāṣṭra uvāca |
īrayantaṃ bhāratīṃ bhāratānām abhyarcanīyāṃ śaṅkarīṃ sṛñjayānām |
bubhūṣadbhir grahaṇīyām anindyāṃ parāsūnām agrahaṇīyarūpām ||
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਭਗਵਾਨ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯਾਂ ਲਈ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋਵੇਗੀ। ਜੋ ਐਸ਼ਵਰ੍ਯ ਅਤੇ ਕਲਿਆਣ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਬਾਣੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਿਰੋਧਾਰ੍ਯ ਹੋਵੇਗੀ; ਪਰ ਜੋ ਨਾਸ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਹੀ ਲੱਗੇਗੀ।
धृतराष्ट उवाच