Shloka 1
अध्याय ६६: संजयेन जनार्दन-प्रभाववर्णनम्
Sañjaya on Janārdana’s Decisive Sovereignty
/ अपन प्रात बछ। अकाल सप्तषष्टितमो< ध्याय: धृतराष्ट्रके पास व्यास और गान्धारीका आगमन तथा व्यासजीका संजयको और अर्जुनके सम्बन्धमें कुछ आदेश वैशम्पायन उवाच दुर्योधने धार्तराष्ट्रे तद् वचो नाभिनन्दति । तृष्णीम्भूतेषु सर्वेषु समुत्तस्थुर्नरर्षभा:
vaiśampāyana uvāca | duryodhane dhārtarāṣṭre tad vaco nābhinandati | tṛṣṇīmbhūteṣu sarveṣu samuttasthur nararṣabhāḥ ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਜਨਮੇਜਯ! ਜਦੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ-ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਰਤਾ ਭਰ ਵੀ ਕਦਰ ਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਨਰ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ—ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਜਨ—ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Disregard for prudent counsel and respectful dialogue leads to social and moral isolation; when a leader refuses to honor reasonable words, collective deliberation collapses into silence, foreshadowing conflict and adharma.
In the royal assembly, Duryodhana does not welcome the message that has been spoken (in context, the diplomatic words associated with Kṛṣṇa and the Pāṇḍava side). Everyone becomes silent, and the eminent men present—kings and nobles—stand up and leave.