Shloka 40
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
सर्वान् स्विष्टकृतो देवान् विद्याद् य इह कश्नन । न समानो ब्राह्मणस्य तस्मिन् प्रयतते स्वयम्,यदि कोई इस लोकमें अभीष्ट सिद्ध करनेवाले सम्पूर्ण देवताओंको जान ले, तो भी वह ब्रह्मवेत्ताके समान नहीं होता; क्योंकि वह तो अभीष्ट फलकी सिद्धिके लिये ही प्रयत्न कर रहा है
sarvān sviṣṭakṛto devān vidyād ya iha kaścana | na samāno brāhmaṇasya tasmin prayatate svayam ||
ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਛਿਤ ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਵੇਤਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾਂ ਕੇਵਲ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਹੀ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Knowledge aimed at securing desired outcomes—even if it includes knowing all wish-fulfilling deities—remains inferior to Brahma-knowledge. The verse contrasts goal-oriented striving for results with the higher realization of Brahman, which transcends desire-based attainment.
In the Sanatsujātīya section of the Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in a philosophical discourse) on the superiority of spiritual realization over ritualistic or result-seeking religiosity, emphasizing the primacy of Brahman-realization.