अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
ये चैवान्ये कुरुमुख्या युवान: पुत्रा: पौत्रा भ्रातरश्वैव ये नः । यं यमेषां मन्यसे येन योग्यं तत् तत् प्रोच्यानामयं सूत वाच्या:,संजय! इनके सिवा और भी जो कुरुकुलके प्रधान नवयुवक हैं, जो हमारे पुत्र, पौत्र और भाई लगते हैं, इनमेंसे जिस-जिसको तुम जिस व्यवहारके योग्य समझो, उससे वैसी ही बात कहकर उन सबसे बताना कि पाण्डवलोग स्वस्थ और सानन्द हैं
ye caivānye kurumukhyā yuvānaḥ putrāḥ pautrā bhrātaraś caiva ye naḥ | yaṃ yam eṣāṃ manyase yena yogyaṃ tat tat procya nāmayaṃ sūta vācyāḥ ||
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਸੰਜਯ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੁਰੂਵੰਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਜੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ—ਜੋ ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਰਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਢੁੱਕਵਾਂ ਸਮਝੇਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਓਹੋ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਰੀਂ। ਹੇ ਸੂਤ! ਸਭ ਨੂੰ ਦੱਸੀਂ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਸੁਖੀ-ਸਲਾਮਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ।
युधिछिर उवाच