Shloka 31
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
तच्छुत्वा जामदग्न्यस्तु राजपुत्रया वचस्तदा । उवाच तां वरारोहां निश्षित्यार्थविनिश्चयम्
tac chrutvā jāmadagnyas tu rājaputryā vacas tadā | uvāca tāṁ varārohāṁ niścityārthaviniścayam ||
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਜਮਦਗਨੀ-ਨੰਦਨ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਪੱਕਾ ਨਿਸ਼ਚੇ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਨਿਰਣੇ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic deliberation: before acting, one should listen carefully, determine the true purpose and rightful course (artha-viniścaya), and then speak and act with firm resolve rather than impulse.
After hearing the princess’s statement, Paraśurāma reaches a definite conclusion about what should be done next and addresses her, indicating a turning point where counsel becomes committed action.