Shloka 18
भीष्म–दुर्योधनसंवादः — शिखण्डिनं न हन्तुं कारणकथनम्
Amba-ākhyāna prologue
स हि संग्रामशोभी च भक्तश्नापि किरीटिन: । चेकितान: सत्यधृति: पाण्डवानां महारथौ | द्वाविमौ पुरुषव्याप्रौ रथोदारौ मतौ मम
sa hi saṅgrāmaśobhī ca bhaktaś cāpi kirīṭinaḥ | cekitānaḥ satyadhṛtiḥ pāṇḍavānāṃ mahārathau || dvāv imau puruṣavyāghrau rathodārau matau mama |
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਭਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਰਿਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਭਗਤ ਵੀ ਹਨ। ਚੇਕਿਤਾਨ ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਧ੍ਰਿਤੀ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮਹਾਰਥੀ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਮਤ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੁਰੁਸ਼-ਵਿਆਘ੍ਰ ਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma highlights two complementary virtues in a kṣatriya context: excellence in battle (saṅgrāmaśobhā) and steadfast loyalty (bhakti) to a worthy leader (Arjuna). The verse suggests that martial skill gains ethical weight when joined with disciplined allegiance and recognized merit.
In Udyoga Parva’s war-preparation setting, Bhīṣma is identifying and evaluating notable fighters on the Pāṇḍava side. He singles out Cekitāna and Satyadhṛti as great chariot-warriors, praising their battlefield brilliance and their devotion to Arjuna.