Shloka 10
भीष्मकृतः पाण्डवपक्ष-महारथ-प्रशंसा
Bhishma’s appraisal of Pandava-aligned chariot-warriors
एतच्छुत्वा तु राधेय: क्रोधादुत्फाल्य लोचने । उवाच भीष्म राधेयस्तुदन् वाग्भि: प्रतोदवत्
etac chrutvā tu rādheyaḥ krodhād utphālya locane | uvāca bhīṣma rādheyas tudan vāgbhiḥ pratodavat ||
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਧੇਯ ਕਰਨ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਫਾੜ ਕੇ ਤੱਕਣ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ ਸੱਚ ਜਾਂ ਸਮਝੌਤਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਚੋਟ ਕਰਨ ਤੇ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ, ਅੰਕੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਚੁਭਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਦੁਖਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of speech: anger can turn words into weapons. In the Mahabharata’s moral landscape, harsh speech (even before physical battle) escalates conflict and clouds discernment, showing how inner passions can become instruments of harm.
Karna, having heard Bhishma’s preceding statement, reacts with visible fury—eyes widened—and then speaks to Bhishma in a stinging, goading manner. The scene signals rising tensions among the Kaurava leaders on the eve of war.