Shloka 10
उद्योगपर्व — अध्याय १४१: कर्ण–कृष्णसंवादः, उत्पात-स्वप्न-लक्षणानि
Karna–Krishna Dialogue: Omens and Dream-Signs
यदा द्रक्ष्यसि संग्रामे भीमसेनं॑ महाबलम् | दुःशासनस्य रुधिरं पीत्वा नृत्यन्तमाहवे
sañjaya uvāca | yadā drakṣyasi saṅgrāme bhīmasenaṃ mahābalam | duḥśāsanasya rudhiraṃ pītvā nṛtyantam āhave |
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਰਣ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਕੇ ਸਮਰ-ਮੱਧ ਨੱਚਦਾ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਤਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਾ ਸਤਯਯੁਗ, ਨਾ ਤ੍ਰੇਤਾ, ਨਾ ਦ੍ਵਾਪਰ—ਕਿਸੇ ਯੁਗ ਦਾ ਬੋਧ ਰਹੇਗਾ; ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਦਲੇ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical shock of war: even a righteous cause can culminate in terrifying acts driven by vows and vengeance. It frames such brutality as a sign of moral deterioration—so extreme that the listener loses any sense of the earlier, more dharmic yugas.
Sañjaya foretells to Dhṛtarāṣṭra a future battlefield scene: Bhīma will kill Duḥśāsana and, fulfilling his vow, drink his blood and exult in combat. The prophecy is meant to warn of the catastrophic consequences awaiting the Kauravas.