Shloka 6
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
लोकपाला भुजेष्वासन्नग्निरास्यादजायत । आदित्याश्रैव साध्याक्ष वसवो<थाश्विनावपि
lokapālā bhujēṣv āsann agnir āsyād ajāyata | ādityāś caiva sādhyāś ca vasavo 'thāśvināv api |
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਲੋਕਪਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਅੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਆਦਿਤ੍ਯ, ਸਾਧ੍ਯ, ਵਸੂ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ; ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਮਰੁਤਗਣ, ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵ, ਯਕ੍ਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the unfolding events within a cosmic moral order: when divine classes and world-guardians are shown as present in a single form, it implies that dharma—not personal power—stands as the ultimate measure, and that the impending war is under universal scrutiny.
A vision of overwhelming, divine presence is described: the Lokapālas are said to be on the arms, fire issues from the mouth, and major celestial groups (Ādityas, Sādhyas, Vasus, Aśvins) appear—depicting a superhuman form in which many gods are revealed as constituents or attendants.