Mahabharata — Udyoga Parva, Shloka 131
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
तदनन्तर किंकिणीविभूषित उस विशाल एवं उज्ज्वल रथके द्वारा भगवान् श्रीकृष्ण समस्त कौरवोंके देखते-देखते अपनी बुआ कुन्तीसे मिलनेके लिये गये ।।
tadanantaraṁ kiṅkiṇīvibhūṣitena viśālena ca ujjvalena rathena bhagavān śrīkṛṣṇaḥ samastān kauravān paśyataḥ paśyataḥ svāṁ bāṁ kuntīṁ draṣṭuṁ yayau | iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi bhagavadyānaparvaṇi viśvarūpadarśane ekatriṁśadadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
ਤਦਨੰਤਰ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਭ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦਿਆਂ-ਵੇਖਦਿਆਂ, ਆਪਣੀ ਪਿਤਾ-ਵੱਲੋਂ ਬੂਆ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਭਾਰਤ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਪਰਵ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਭਗਵਦ੍ਯਾਨ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪ-ਦਰਸ਼ਨ ਵਿਸ਼ਯਕ ਇੱਕ ਸੌ ਇਕੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid political crisis, dharma expresses itself through right relationship and responsibility: Kṛṣṇa’s public movement toward Kuntī highlights fidelity to family bonds and compassionate counsel as part of ethical statecraft, not separate from it.
After the preceding events, Kṛṣṇa departs in a splendid, bell-adorned chariot and, in full view of the Kauravas, goes to meet Kuntī—his paternal aunt—marking a transition within his embassy narrative and closing the chapter themed around viśvarūpa-darśana.