Shloka 11
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
अदृश्यन्तोद्यतान्येव सर्वप्रहरणानि च । नानाबाहुषु कृष्णस्य दीप्यमानानि सर्वश:
adṛśyantodyatāny eva sarvapraharaṇāni ca | nānābāhuṣu kṛṣṇasya dīpyamānāni sarvaśaḥ || śaṅkhaṃ cakraṃ gadāṃ śaktiṃ śārṅgadhanur halaṃ tathā | nandaka-nāmakaṃ khaḍgaṃ—ete ūrdhvam udyatāḥ sarvāyudhāni śrīkṛṣṇasya bahuṣu bāhuṣu dīpyamānāni dṛśyante sma ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਸ੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਭੁਜਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਉੱਚੇ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਅਸਤ੍ਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ—ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼, ਹਲ ਅਤੇ ਨੰਦਕ ਨਾਮ ਦੀ ਤਲਵਾਰ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕੇਵਲ ਯੁੱਧ-ਬਲ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦਿਵ੍ਯ ਚੇਤਾਵਨੀ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਵੀ ਸੀ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames divine power as aligned with dharma: the display of irresistible weaponry is not glorification of aggression but an ethical warning—dharma is protected, and adharma is checked by a higher order.
Vaiśampāyana describes a vision of Kṛṣṇa with many arms, each bearing radiant weapons (conch, discus, mace, spear, Śārṅga bow, plough, and Nandaka sword), emphasizing a theophanic display meant to inspire awe and restraint in the unfolding conflict.