Shloka 9
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
सप्तर्षीणामन्यतमं वेषमास्थाय भारत । बुभुक्षुः क्षुभितो राजन्नाश्रमं कौशिकस्य तु,भारत! धर्म सप्तर्षियोंमेंसे एक (वसिष्ठजी)-का वेष धारण करके भूखसे पीड़ित हो भोजनकी इच्छासे विश्वामित्रके आश्रमपर आये
saptarṣīṇām anyatamaṁ veṣam āsthāya bhārata | bubhukṣuḥ kṣubhito rājann āśramaṁ kauśikasya tu ||
ਹੇ ਭਾਰਤ! ਧਰਮ ਸਪਤ੍ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ (ਵਸਿਸ਼ਠ) ਦਾ ਵੇਸ ਧਾਰ ਕੇ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕੌਸ਼ਿਕ (ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ) ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse sets up a dharma-test centered on hospitality: when a distressed guest arrives (even in disguise), one’s righteousness is revealed by compassion, restraint, and proper reception rather than by appearances.
Narada narrates that one of the Seven Sages, taking on a disguise, comes to Viśvāmitra’s (Kauśika’s) hermitage driven by hunger and seeking food—introducing an episode where the response to a hungry visitor becomes morally significant.