Shloka 37
Udyoga Parva, Adhyaya 104: Nārada on Suhṛt and Nirbandha; the Viśvāmitra–Gālava Exemplum Begins
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य नारदो5यं महातपा: । माहात्म्यस्य तदा विष्णो: सो5यं चक्रगदाधर:
pratyakṣadarśī sarvasya nārado ’yaṃ mahātapāḥ | māhātmyasya tadā viṣṇoḥ so ’yaṃ cakragadādharaḥ ||
ਕਣਵ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਹ ਮਹਾਤਪਸਵੀ ਨਾਰਦ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸਾਕਸ਼ੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਰਣਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਹੀ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੈ।
कण्व उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes reliable moral and spiritual authority: Nārada is presented as an all-seeing eyewitness, and Viṣṇu (identified by the emblems of discus and mace) is affirmed as the supreme divine presence whose greatness grounds dharmic understanding.
Kaṇva identifies the figures before him: he points out Nārada as a trustworthy witness to events and recognizes the other figure as Viṣṇu, marked by the cakra and gadā, linking the ongoing discussion to Viṣṇu’s acknowledged majesty.