Shloka 7
Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
तथोपविष्टेषु महारथेषु विराजमानाभरणाम्बरेषु । रराज सा राजवती समृद्धा ग्रहैरिव द्यौर्विमलैरुपेता
tathopaviṣṭeṣu mahārathēṣu virājamānābharaṇāmbareṣu | rarāja sā rājavatī samṛddhā grahair iva dyaur vimalair upetā ||
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਥੀ ਚਮਕਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਰਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜ-ਧਜ ਕੇ ਆਸਨਸਥ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਉਹ ਸਮ੍ਰਿੱਧ ਸਭਾ ਐਸੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਉਠੀ—ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਮਲ ਆਕਾਸ਼ ਉਜਲੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਬਾਹਰੀ ਠਾਠ-ਬਾਠ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ, ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਫੈਸਲਿਆਂ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਭਾਰ ਦੀ ਝਲਕ ਵੀ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੌਰ ਤੇ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how worldly power and magnificence can appear dazzling, yet it implicitly prepares the reader for the ethical seriousness of statecraft: decisions made in such splendid courts carry heavy dharmic consequences, regardless of outward glamour.
The great warriors and kings have assembled and taken their seats in the royal hall. The narrator (Vaiśampāyana) describes the court’s brilliance through a simile: the assembly shines like a clear sky filled with bright celestial bodies.