Shloka 57
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
परावसुर्महाराज क्षिप्त्वा55ह जनसंसदि । ये ते ययातिपतने यज्ञे सन्त: समागता:
parāvasur mahārāja kṣiptvā ha jana-saṁsadi | ye te yayāti-patane yajñe santaḥ samāgatāḥ ||
ਮਹਾਰਾਜ! ਪਰਾਵਸੂ ਨੇ ਲੋਕ-ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤਾਨਾ ਮਾਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ— “ਰਾਮ! ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪਤਨ ਵੇਲੇ ਯਜ्ञ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪ੍ਰਤર્દਨ ਆਦਿ ਸੱਜਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਖੱਤਰੀ ਸਨ। ਰਾਮ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਝੂਠੀ ਹੈ; ‘ਮੈਂ ਖੱਤਰੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ’ ਕਹਿ ਕੇ ਤੂੰ ਲੋਕ-ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਸ਼ੇਖੀ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ। ਖੱਤਰੀ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹੀ ਤੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ। ਅੱਜ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੈਂਕੜੇ ਖੱਤਰੀ ਮੁੜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।”
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage critiques empty boasting and tests the integrity of vows: public claims must align with reality, and ethical authority is undermined when one’s pledge is shown to be exaggerated or false.
In an assembly, Parāvasu challenges Rāma (Paraśurāma) by citing earlier Kṣatriyas present at Yayāti’s sacrificial gathering, arguing that Kṣatriyas still existed and have reappeared, thus portraying Rāma’s claim of exterminating them as untrue and motivated by fear.