Shloka 4
Śānti Parva Adhyāya 43 — Yudhiṣṭhira’s Stuti of Kṛṣṇa
Assembly Hymn of Many Names
त्वामेकमाहु: पुरुष त्वामाहु: सात्वतां पतिम् । नामभि स्त्वां बहुविधै: स्तुवन्ति प्रयता द्विजा:
tvām ekam āhuḥ puruṣa tvām āhuḥ sāttvatāṁ patim | nāmabhiḥ tvāṁ bahuvidhaiḥ stuvanti prayatā dvijāḥ ||
ਮਨ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਦਵਿਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਇਕਮਾਤ੍ਰ ਅੰਤਰਯਾਮੀ ਪੁਰਖ ਅਤੇ ਸਾਤਵਤ-ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਕ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਅਨੇਕਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸ্তুਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the supreme reality is one—addressed as the indwelling Person and as the protector-lord of devotees—yet praised through many names. It highlights disciplined worship and the legitimacy of multiple divine epithets pointing to a single ultimate.
Vaiśaṃpāyana, as narrator, reports a doctrinal praise: learned, self-restrained dvijas describe the addressed deity as the sole supreme Person and as the lord of the Sāttvatas, and they extol him with various names as part of reverent discourse.