Shloka 3
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
अनसूयुरध:शायी कर्म लोके प्रकाशयन् | पूर्णद्धादिशभिर्वर्षेब्रद्म॒हा विप्रमुच्यते
an asūyur adhaḥśāyī karma loke prakāśayan | pūrṇadvādaśabhir varṣair brahmahā vipramucyate ||
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਬ੍ਰਹਮਹਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੇ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ-ਦੁਸ਼ਮਨੀ ਦੇ ਰਹੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਵੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਕਰਤੂਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਪੂਰੇ ਬਾਰਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Grave wrongdoing requires sustained, visible, and disciplined atonement: humility (begging), restraint (celibacy, simple living), self-reliance, non-maliciousness, and public acknowledgment over a long period are presented as the means by which the sinner is purified.
Vyāsa states a rule of prāyaścitta: he describes the ascetic regimen and duration (twelve years) by which a person guilty of brahmahatyā is said to become freed from the sin.