Shloka 1
Adhyāya 348: Nāga–Nīgabhāryā Saṃvāda on Anger, Hope, and Ethical Response
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! नर-नारायणका वह कथन सुनकर भगवानके प्रति नारदजीकी भक्ति बहुत बढ़ गयी। वे उनके अनन्य भक्त हो गये
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! Nara-Nārāyaṇasya tat vacanaṃ śrutvā bhagavati Nāradasya bhaktiḥ bahu vardhitā. Sa tasya ananya-bhaktaḥ abhavat.
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜਨਮੇਜਯ! ਨਰ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਨਾਰਦ ਦੀ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਭਕਤੀ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅਨਨ੍ਯ, ਇਕਨਿਸ਼ਠ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Hearing the words of realized sages can awaken and intensify devotion; true bhakti becomes ananya—undivided, exclusive, and steadfast toward the Lord.
Vaiśampāyana tells Janamejaya that Nārada, after listening to the discourse of Nara and Nārāyaṇa, experiences a marked increase in devotion and becomes wholly dedicated to the Lord.