Shloka 153
नागैः सह ब्राह्मणस्य अतिथिधर्म-व्रतसंवादः | The Brahmin’s Vow and the Nāgas’ Hospitality Appeal
मनोभूतास्ततो भूत्वा प्रद्युम्न॑ प्रविशन्त्युत । फिर उनसे भी मुक्त होकर वे अनिरुद्धविग्रहमें स्थित होते हैं। फिर मनोमय होकर प्रद्युम्नमें प्रवेश करते हैं
manobhūtās tato bhūtvā pradyumnaṁ praviśanty uta |
ਫਿਰ ਉਹ ਮਨੋਮਯ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਸਥੂਲ ਪਛਾਣਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਹੋਰ ਸੁਖਮ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਵਧਣ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਤੱਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ।
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse conveys a stepwise interiorization: as one becomes free from grosser limitations, one assumes a subtler, mind-based mode of being and is absorbed into a higher divine principle (here named Pradyumna). It points to liberation as progressive dissolution of individuality into increasingly subtle realities.
Narada is describing a cosmological/spiritual process of merging: certain beings, after attaining a subtle mental state (manobhūta), ‘enter’ Pradyumna—language that indicates absorption into a higher level of manifestation or divinity within a graded hierarchy.