Shloka 553
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
तप्यते5थ पुनस्तेन भुक्त्वापथ्यमिवातुर: । तदनन्तर वह और भी बहुत-से नये-नये कर्म करता है और जैसे रोगी अपथ्य खाकर दुःख पाता है, उसी प्रकार उस कर्मसे वह अधिकाधिक कष्ट पाता रहता है
tapyate ’tha punas tena bhuktvā ’pathyam ivāturaḥ | tad-anantaraṁ ca sa bahūni nava-navāni karmāṇi karoti, yathā rogy apathya-bhakṣaṇāt duḥkhaṁ prāpnoti, tathā tat-karmataḥ sa adhikādhikaṁ kleśaṁ prāpnoti |
ਤਦਨੰਤਰ ਉਹ ਉਸੇ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਫਿਰ ਤਪਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਰੋਗੀ ਅਪਥ੍ਯ ਖਾ ਕੇ ਦੁੱਖ ਪਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਧਦਾ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਕਲੇਸ਼ ਭੋਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
नारद उवाच
Educational Q&A
Unwholesome actions generate suffering, and if one responds to that suffering by repeating further misguided actions, the distress compounds—just as a patient worsens by eating improper food.
Narada is describing a pattern of moral decline: a person suffers from the result of a prior deed, yet instead of correcting course, he performs more new actions of the same faulty kind and thereby experiences increasing misery.