Shloka 34
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
यदा भावं न कुरुते सर्वभूतेषु पापकम् । कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म सम्पद्यते तदा
yadā bhāvaṃ na kurute sarvabhūteṣu pāpakam | karmaṇā manasā vācā brahma sampadyate tadā ||
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਪ੍ਰਤੀ ਪਾਪ-ਭਾਵ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ—ਅਰਥਾਤ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦ੍ਵੈਸ਼ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤਦ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
जनक उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that spiritual realization is grounded in universal non-malice: when one harbors no sinful or harmful intention toward any being in thought, word, or deed, one becomes fit for and attains Brahman-realization.
In the Shanti Parva’s instruction on peace and liberation, King Janaka speaks as a teacher, stating a criterion for attaining the highest state: complete freedom from hateful or sinful disposition toward all beings across the three channels of conduct—action, speech, and mind.