Shloka 2
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
आसन च पुरस्कृत्य रत्नानि विविधानि च । शिरसा चार्घ्यमादाय गुरुपुत्रं समभ्यगात्
āsanaṃ ca puraskṛtya ratnāni vividhāni ca | śirasā cārghyam ādāya guruputraṃ samabhyagāt |
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਭਾਰਤ! ਤਦਨੰਤਰ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਲ-ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਸਨਮਾਨ-ਆਸਨ ਅਤੇ ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਲੈ ਕੇ, ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਅਰਘ੍ਯ-ਪਾਤਰ ਧਾਰਨ ਕਰ, ਗੁਰੂ-ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕਦੇਵ ਜੀ ਕੋਲ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic etiquette: honoring a worthy person—especially one connected to a teacher—through humility, proper reception (āsana), and respectful offerings (arghya, gifts). Royal power is shown as subordinate to learning and spiritual authority.
After a prior development, King Janaka comes with his entourage to meet the guru’s son, bringing a seat of honor, jewels, and an arghya-vessel carried on his head, signaling formal reverence and readiness to receive instruction or offer respect.