Shloka 59
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
वर्णप्रवरमुख्यासि ब्राह्मणी क्षत्रियस्त्वहम् । नावयोरेकयोगो<स्ति मा कृथा वर्णसंकरम्
varṇapravaramukhyāsi brāhmaṇī kṣatriyastvaham | nāvayorekayogo 'sti mā kṛthā varṇasaṅkaram ||
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਰਣ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੁਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਅਗੇਵਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖ਼ਸ਼ਤਰੀ; ਇਸ ਲਈ ਸਾਡਾ ਮਿਲਾਪ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ‘ਵਰਣ-ਸੰਕਰ’ ਨਾਮਕ ਦੋਸ਼ ਪੈਦਾ ਨਾ ਕਰ।
जनक उवाच
Educational Q&A
Janaka emphasizes restraint and adherence to dharma as he understands it: despite admiration, he refuses a cross-varṇa union, warning against the socially and ethically censured consequence termed varṇa-saṅkara.
In a dialogue within Śānti Parva, King Janaka addresses a Brahmin maiden, praising her eminence but declining union with her on the grounds that she is brāhmaṇī while he is kṣatriya, and he cautions her not to cause varṇa-saṅkara.