Shloka 26
तमुवाच ततः कर्ण: शापाद् भीत: प्रसादयन् । ब्रद्माक्षत्रान्तरे जात॑ सूतं मां विद्धि भार्गव
tam uvāca tataḥ karṇaḥ śāpād bhītaḥ prasādayan | brāhma-kṣatrāntare jātaṃ sūtaṃ māṃ viddhi bhārgava ||
ਤਦ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਰਨ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬੋਲਿਆ— “ਭਾਰਗਵ! ਮੈਨੂੰ ਸੂਤ-ਜਾਤ ਦਾ ਜਾਣੋ; ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰੀ ਵਰਣ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਰਾਧੇਯ ਕਰਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭ੍ਰਿਗੁਨੰਦਨ! ਅਸਤ੍ਰ-ਲੋਭ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਇਹ ਕੀਤਾ; ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical cost of concealing one’s identity for personal gain: fear of the curse forces truth into the open, showing that knowledge pursued through deception becomes morally precarious and invites consequences.
Karṇa, alarmed by Paraśurāma’s curse, tries to pacify him by confessing his birth-status, stating that he is a Sūta rather than a Brahmin or Kshatriya, thereby revealing the deception that triggered the curse.