Shloka 37
अव्यक्तकालमान-निर्णयः
Measures of Time from the Unmanifest; Creation, Elements, and the Primacy of Mind
न वै देवा हीनसत्त्वेन तोष्या: सर्वाशिना दुष्कृतकर्मणा वा । सत्यव्रता ये तु नरा: कृतज्ञा धर्मे रतास्तै: सह सम्भजन्ते
na vai devā hīna-sattvena toṣyāḥ sarvāśinā duṣkṛta-karmaṇā vā | satya-vratā ye tu narāḥ kṛtajñā dharme ratās taiḥ saha sambhajante ||
ਹੀਨ ਚਰਿੱਤਰ ਵਾਲਾ, ਬਿਨਾ ਭੇਦਭਾਵ ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਸਤ੍ਯ-ਵ੍ਰਤੀ, ਕ੍ਰਿਤਜ੍ਞ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰਤ ਹਨ, ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਨੇਹ-ਸੰਬੰਧ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।
हंस उवाच
Educational Q&A
Divine favor is not won by mere appetite, power, or outward acts when one lacks virtue; it comes through inner moral quality—truthfulness, gratitude, and steadfast commitment to dharma.
Hamsa (the swan-sage) instructs the listener that the gods do not align themselves with morally degraded, indiscriminate, or sinful people; instead, they associate with those who live by truth, gratitude, and righteous conduct.