Shloka 72
Śoka-śamana: Kṛṣṇa’s Consolation and Nārada’s Exempla to Sṛñjaya
Chapter 29
य इमां वसुसम्पूर्णा वसुधां वसुधाधिप: । ददौ तस्मिन् महायस्ञे ब्राह्मणेभ्य: समाहित:,“एकाग्रचित्त हुए उन नरेशने अपने उस महायज्ञमें रतन और धनसे परिपूर्ण इस सारी पृथ्वीका ब्राह्मणोंके लिये दान कर दिया था
ya imāṁ vasusampūrṇāṁ vasudhāṁ vasudhādhipaḥ | dadau tasmin mahāyajñe brāhmaṇebhyaḥ samāhitaḥ ||
ਇਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਂ ਯਜ्ञ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse upholds dāna as a central royal virtue: a righteous king, steady in mind, can treat even the highest worldly possession—sovereignty over the earth—as an offering for dharma, especially when performed in the sanctified setting of a great yajña.
Vāyudeva describes a king (the lord of the earth) who, during a great sacrificial rite, donates the entire treasure-filled earth/realm to the Brahmins, emphasizing the magnitude of the gift and the donor’s focused, disciplined intention.