Shloka 73
Gṛhastha-vṛtti and Niyama: Models of Householder Livelihood and Discipline (गृहस्थवृत्ति-नियमाः)
एतैर्वर्धयते तेज: पाप्मानं चापकर्षति । जो ब्राह्मण हर्ष
etair vardhayate tejaḥ pāpmānaṃ cāpakarṣati | yo brāhmaṇaḥ harṣa-mada-krodha-se rahitaḥ sa kadācid duḥkhaṃ na anubhavati | dāna-vedādhyayana-yajña-tapaḥ-lajjā-saralatā-indriya-saṃyamaiḥ sadguṇaiḥ brāhmaṇaḥ sva-tejasaḥ vṛddhiṃ karoti pāpasya ca nāśaṃ karoti ||
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਦਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰਖ, ਅਹੰਕਾਰ-ਜਨਿਤ ਮਦ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਦਾਨ, ਵੇਦ-ਅਧਿਐਨ, ਯਜ੍ਞ, ਤਪੱਸਿਆ, ਲੱਜਾ, ਸਾਦਗੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਅ-ਸੰਯਮ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣਾ ਅੰਤਰ-ਤੇਜ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Cultivating specific virtues—charity, Vedic study, sacrifice, austerity, modesty, simplicity, and sense-restraint—builds inner tejas (spiritual-moral radiance) and removes pāpman (sin). Freedom from elation, pride, and anger is presented as a condition for avoiding suffering.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa instructs on dharma and inner discipline, describing the qualities by which a brāhmaṇa purifies himself, increases spiritual potency, and diminishes sin.