Shloka 7
Gṛhastha-vṛtti and Niyama: Models of Householder Livelihood and Discipline (गृहस्थवृत्ति-नियमाः)
वीतहर्षमदक्रोधो ब्राह्मणो नावसीदति । दानमध्ययन यज्ञस्तपो हीरार्जव॑ दम:
vītaharṣa-mada-krodho brāhmaṇo nāvasīdati | dānam adhyayana-yajñas tapo hrīr ārjavam damaḥ ||
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਰਖ, ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਮਦ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬਦਾ। ਉਸ ਲਈ ਦਾਨ, ਅਧਿਐਨ, ਯੱਗ, ਤਪ, ਹ੍ਰੀ (ਲਾਜ/ਵਿਨਯ), ਆਰਜਵ (ਸਰਲਤਾ) ਅਤੇ ਦਮ (ਇੰਦ੍ਰੀ-ਸੰਯਮ)—ਇਹੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ ਗੁਣ ਹਨ।
व्यास उवाच
Educational Q&A
Freedom from emotional extremes (elation), ego-intoxication (pride), and anger prevents inner collapse; a life grounded in charity, learning, sacred duty, austerity, modesty, honesty, and self-restraint sustains dharmic stability.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa states a general principle of brahminical and ethical conduct: inner equanimity and a set of sustaining virtues keep a person—especially a brāhmaṇa—from falling into dejection.