Shloka 20
Śrī–Indra–Bali Saṃvāda: The Departure and Fourfold Placement of Lakṣmī
तस्मै परमकल्याय प्रणताय च धर्मत: । अब्रवीत् परम॑ मोक्ष यत् तत् सांख्येडभिधीयते
tasmai paramakalyāya praṇatāya ca dharmataḥ | abravīt paramaṃ mokṣaṃ yat tat sāṅkhye ’bhidhīyate ||
ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਝੁਕੇ ਹੋਏ, ਪਰਮ ਮੰਗਲ-ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੁਨੀਵਰ ਪੰਚਸ਼ਿਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮ ਮੋਖ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ—ਉਹੀ ਸਰਵੋਚ ਮੁਕਤੀ ਜੋ ਸਾਂਖ੍ਯ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Supreme liberation (mokṣa) is imparted to a qualified seeker who approaches with humility and in accordance with dharma; the verse points to Sāṅkhya as a recognized framework for articulating that liberating knowledge.
A virtuous person approaches a sage with respectful prostration, demonstrating readiness and right conduct; recognizing this fitness, the sage responds by teaching the doctrine of the highest mokṣa as described in the Sāṅkhya tradition.