Shloka 22
Adhyāya 2: Nārada’s Disclosure—Karṇa’s Training and the Brahmin’s Curse (Śānti-parva)
अबुद्धिपूर्व भगवन् धेनुरेषा हता तव । मया तत्र प्रसादं च कुरुष्वेति पुन: पुन:
abuddhipūrva bhagavan dhenur eṣā hatā tava | mayā tatra prasādaṃ ca kuruṣveti punaḥ punaḥ ||
ਕਰਨ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ—“ਭਗਵਨ! ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਅਵਿਵੇਕ ਵਸ਼ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਧੇਨੂ ਮਾਰ ਬੈਠਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰਾ ਅਪਰਾਧ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।”
नारद उवाच
Educational Q&A
Even when harm is done unintentionally, dharma requires acknowledging the fault, seeking forgiveness, and accepting responsibility; sincere repentance and a plea for prasāda (grace) are presented as ethically appropriate responses.
The speaker reports a repeated plea addressed to a revered figure: the petitioner confesses that he has killed the other’s cow out of ignorance and repeatedly asks for pardon and compassionate favor in that matter.