Shloka 2
जापक–इक्ष्वाकु–सत्यविवादः
The Jāpaka, Ikṣvāku, and the Dispute on Truth and Merit
भूगुरुवाच हुतेन शाम्यते पापं स्वाध्यायै: शान्तिरुत्तमा दानेन भोगानित्याहुस्तपसा स्वर्गमाप्तुयात्
bhṛgur uvāca | hutena śāmyate pāpaṃ svādhyāyaiḥ śāntir uttamā | dānena bhogān ity āhuḥ tapasā svargam āpnuyāt ||
ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਮੁਨੇ! ਹਵਨ-ਹੋਮ ਨਾਲ ਪਾਪ ਸ਼ਾਂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸਵਾਧਿਆਇ ਨਾਲ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਦਾਨ ਨਾਲ ਭੋਗ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Different dharmic disciplines yield distinct fruits: ritual offering pacifies sin, self-study grants the highest peace, charity brings worldly enjoyments/prosperity, and austerity leads to attainment of heaven.
In a didactic exchange within Śānti Parva, the sage Bhṛgu states a concise mapping between key religious practices (offering, study, giving, austerity) and their respective results, presenting a graded ethical-ritual framework.