Shloka 14
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
दिव्यपुष्पान्वितं श्रीमत् पितामहसभोपमम् | त॑ दृष्टवा गौतम: प्रीतो मन:कान््तमनुत्तमम्
divyapuṣpānvitam śrīmat pitāmahasabhopamam | taṁ dṛṣṭvā gautamaḥ prīto manaḥkāntam anuttamam ||
ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ, ਸ਼੍ਰੀ-ਸੰਪੰਨ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਦੀ ਸਭਾ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ ਉਹ ਪਰਮ ਉੱਤਮ, ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਟ-ਵ੍ਰਿਕਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਗੌਤਮ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how contact with the sacred—here symbolized by a divinely blossoming, splendid tree likened to Brahmā’s assembly—naturally uplifts the mind, producing joy and reverence, which support dharmic disposition and inner refinement.
Bhīṣma describes Gautama encountering a wondrous, radiant tree adorned with celestial flowers. Its grandeur is compared to the hall of the Grandsire (Brahmā). On seeing it, Gautama becomes deeply pleased.