Shloka 3
Virūpākṣa’s Dāna and Gautama’s Burden — the approach of Rājadharma
नृशंसो दह्दाते नित्यं प्रेत्य चेह च भारत । तस्मात् त्वं ब्रूहि कौरव्य तस्य धर्मविनिश्चयम्
nṛśaṃso dahyate nityaṃ pretya ceha ca bhārata | tasmāt tvaṃ brūhi kauravya tasya dharmaviniścayam ||
ਹੇ ਭਾਰਤ! ਨ੍ਰੁਸ਼ੰਸ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਦਾ ਸੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕੌਰਵ੍ਯ! ਉਸ ਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਯਥਾਰਥ ਨਿਰਣਯ—ਉਸ ਦਾ ਆਚਰਨ ਅਤੇ ਮਰਯਾਦਾ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Cruelty is self-destructive: the ruthless person suffers continual inner burning—here and after death. Hence one should understand and avoid nṛśaṃsatā (pitilessness) and seek a clear determination of dharma that restrains harm.
In the Śānti Parva’s ethical instruction setting, Yudhiṣṭhira questions an elder teacher about the nature of the cruel person and asks for a definitive account of that person’s dharma/behavioral pattern, motivated by the claim that such a person suffers in both worlds.