Shloka 5
The Thirteen Inner Adversaries (Trayodaśa Doṣāḥ): Origins and Pacification
भीष्म उवाच एतत् तु वचन श्रुत्वा नारदस्य समीरण: । शाल्मलिं तमुपागम्य क्रुद्धो वचनमब्रवीत्,भीष्मजी कहते हैं--राजन्! नारदजीकी यह बात सुनकर वायुदेवने शाल्मलिके पास जा कुपित होकर कहा
bhīṣma uvāca | etat tu vacanaṁ śrutvā nāradasya samīraṇaḥ | śālmalīṁ tam upāgamya kruddho vacanam abravīt |
ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਨ! ਨਾਰਦ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸਮੀਰਣ ਵਾਯੁਦੇਵ ਉਸ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਦਰੱਖ਼ਤ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ethical lesson: when the counsel of a sage is heard, it demands a response aligned with dharma. Anger here signals a corrective force against arrogance—implying that pride and disrespect toward the wise invite admonition and consequences.
Bhishma narrates that after Narada speaks, the Wind-god Samirana (Vayu) approaches the Śālmalī tree and, being angered, begins to address it—introducing a confrontation that will unfold through Vayu’s words.