Shloka 2
आपद्-राजनीतिः (Āpad-rājanīti) — Policy Options in Multi-Front Crisis
एक: पुत्र: स विप्राग्रय बाल एव च मेडनघ । न दृश्यते वने चारसमिंस्तमन्वेष्ट चराम्यहम्
ekaḥ putraḥ sa viprāgrya bāla eva ca medhānagha | na dṛśyate vane cārasam asmin tam anveṣṭuṃ carāmy aham | niṣpāpa vipravara ||
ਹੇ ਨਿਸ਼ਪਾਪ ਵਿਪ੍ਰਵਰ! ਮੇਰਾ ਇਕੋ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਹਾਲੇ ਬਾਲਕ ਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਹ ਕਿਤੇ ਦਿੱਸਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਾਸਤੇ ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੀਂ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic impulse of responsibility and care: a parent’s duty to protect and seek a dependent child, expressed with humility and respect toward a brāhmaṇa. It frames grief and urgency within ethical conduct rather than anger or blame.
Bhīṣma addresses a revered brāhmaṇa, explaining that his only son, still a child, has gone missing after entering the forest. Bhīṣma is roaming in all directions to find him.