Shloka 15
आपद्-राजनीतिः (Āpad-rājanīti) — Policy Options in Multi-Front Crisis
कृतघ्नेषु च या सक्ता नृशंसेष्वलसेषु च | अपकारिषु चासक्ता सा55शा कृशतरी मया
kṛtaghneṣu ca yā saktā nṛśaṃseṣv alaseṣu ca | apakāriṣu cāsaktā sāśā kṛśatarī mayā ||
ਕ੍ਰਿਤਘਨਿਆਂ, ਨਿਰਦਈਆਂ, ਆਲਸੀਆਂ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਅਪਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ‘ਆਸ’ ਚਿਮੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਘੁਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਸ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ।
कृश उवाच
Educational Q&A
Hope placed in people who are ungrateful, cruel, lazy, or harmful becomes a source of continual frustration and anxiety; ethically, one should restrain such misplaced expectation and cultivate discernment and detachment.
Kṛśa speaks reflectively, personifying ‘hope’ and describing how attachment to unworthy persons drains one’s strength; the verse functions as moral counsel within the Shānti-parvan’s instruction on conduct and inner steadiness.