Shloka 7
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
शकुनिरुवाच नाहूं युष्मान् प्रशंसामि पंकदिग्धान् रजस्वलान् । उच्छिष्ट भोजिनो मन्दानन्ये वै विधघसाशिन:
śakunir uvāca nāhaṃ yuṣmān praśaṃsāmi paṅka-digdhān rajasvalān | ucchiṣṭa-bhojino mandān anye vai vidhaghasāśinaḥ ||
ਸ਼ਕੁਨੀ ਬੋਲਿਆ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—ਕੀਚੜ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ, ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਮੈਲੇ, ਉੱਛਿਸ਼ਟ-ਭੋਜੀ, ਮੰਦਬੁੱਧੀ! ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹਨਾਂ ਹੋਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜੋ ਬਚੇ-ਖੁਚੇ ਟੁਕੜੇ ਖਾ ਕੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse uses the language of ritual and moral impurity (mud-smeared, eating leftovers) to convey ethical condemnation: conduct that is base, shameless, and dependent on ‘remnants’ is portrayed as unworthy of praise or honor.
Śakuni delivers a scornful rebuke, attempting to shame the addressed group by depicting them as impure and degraded, thereby undermining their dignity and social-moral standing.