Shloka 17
शकुनि (हिरण्मय-पक्षी) उपदेशः — Vighasāśin and the Difficulty of Gārhasthya
देववंशान् पितृवंशान् ब्रह्मवंशांश्व शाश्वतान् | संत्यज्य मूढा वर्तन्ते ततो यान्त्यश्रुतीपथम्
devavaṁśān pitṛvaṁśān brahmavaṁśāṁś ca śāśvatān | saṁtyajya mūḍhā vartante tato yānty aśrutīpatham ||
ਦੇਵ-ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ, ਪਿਤ੍ਰ-ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਤਰਪਣ, ਅਤੇ ਵੇਦ-ਅਧਿਐਨ ਰਾਹੀਂ ਰਿਸ਼ੀ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਸਨਾਤਨ ਮਾਰਗ ਹਨ। ਜੋ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਰਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੁਤੀ (ਵੇਦ) ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਥ ਤੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
अजुन उवाच
Educational Q&A
Dharma is upheld by sustaining three perennial obligations: reverence to the gods (deva-yajña), reverence to the ancestors (pitṛ-yajña), and preservation of the Vedic-ṛṣi tradition through study and transmission (brahma-yajña). Abandoning these leads to conduct that is outside Śruti, i.e., lacking Vedic sanction.
Arjuna articulates a normative standard of right conduct: he identifies the traditional triad of duties that maintain cosmic, familial, and intellectual-spiritual continuity, and warns that rejecting them results in a non-Śruti (non-Vedic) path.