Shloka 11
(भ्रातृभि: सहितो भीम: सार्जुनैरस्त्रकोविदै: । न विव्यथे महाराज दृष्टवा हलधरं बली ।।) महाराज! हलधरको आक्रमण करते देख अर्जुनसहित अस्त्रवेत्ता भाइयोंके साथ खड़े हुए बलवान् भीमसेन तनिक भी व्यथित नहीं हुए। तमुत्पतन्तं जग्राह केशवो विनयान्वित: । बाहुभ्यां पीनवृत्ताभ्यां प्रयत्नादू बलवद्धली,उस समय विनयशील, बलवान श्रीकृष्णने आक्रमण करते हुए बलरामजीको अपनी मोटी एवं गोल-गोल भुजाओंद्वारा बड़े प्रयत्नसे पकड़ा
sañjaya uvāca |
bhrātṛbhiḥ sahito bhīmaḥ sārjunair astrakovidaiḥ |
na vivyathe mahārāja dṛṣṭvā haladharaṃ balī ||
tam utpatantaṃ jagrāha keśavo vinayānvitaḥ |
bāhubhyāṃ pīnavṛttābhyāṃ prayatnād u balavaddhalī ||
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ! ਅਰਜੁਨ ਸਮੇਤ ਅਸਤ੍ਰ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਮਹਾਬਲੀ ਭੀਮਸੇਨ, ਹਲਧਰ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਹਮਲੇ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ ਰਤਾ ਭਰ ਨਹੀਂ ਡੋਲਿਆ। ਤਦ ਹਮਲੇ ਲਈ ਛਲਾਂਗ ਮਾਰਦੇ ਬਲਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਨਮ੍ਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ, ਗੋਲ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਹਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid war, dharma includes restraint: Krishna’s respectful yet firm intervention models ethical leadership—preventing anger from widening violence among relatives and allies.
Balarama (Haladhara) rushes to attack; Bhima, supported by his brothers and Arjuna, remains unshaken. Krishna (Keshava) then physically restrains Balarama with effort, acting with humility to avert further conflict.