Shloka 68
Gadāyuddhe Kṛṣṇopadeśaḥ (Kṛṣṇa’s Counsel in the Mace-Duel) — Śalya-parva 57
ततोअन्तरिक्षे निनदो महान भूद् दिवौकसामप्सरसां च नेदुषाम् | पपात चोच्चैरमरप्रवेरित॑ विचित्रपुष्पोत्करवर्षमुत्तमम्
tato 'ntarikṣe ninado mahān abhūd divaukasām apsarasāṃ ca neduṣām | papāta coccair amarapravīritaṃ vicitrapuṣpotkaravarṣam uttamam ||
ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹರ್ಷਧੁਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਕੋਲਾਹਲ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ। ਨਾਲ ਹੀ ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਉੱਚਾਈ ਤੋਂ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੀ ਉੱਤਮ ਵਰਖਾ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, the epic frames certain acts as being witnessed and judged by a larger moral-cosmic order. The celestial acclamation and flower-shower function as a sign of approval or solemn recognition, reminding the listener that dharma and honor are not merely human conventions but are portrayed as having cosmic resonance.
Sañjaya reports a heavenly response: the gods and apsarases raise a great celebratory tumult in the sky, and an excellent rain of many-colored flowers falls from above, indicating a divine reaction to the immediately preceding event on the battlefield.