Shloka 246
Vṛddha-kanyā-carita and Balarāma’s Kurukṣetra Inquiry (वृद्धकन्या-चरितम् / कुरुक्षेत्रफल-प्रश्नः)
पुत्रमादाय मुदिता जगाम भरतर्षभ । भरतश्रेष्ठ) इस प्रकार उनके द्वारा प्रशंसित हो वर पाकर वह महानदी पुत्रको लेकर प्रसन्नतापूर्वक चली गयी
putram ādāya muditā jagāma bharatarṣabha | bharataśreṣṭha iti prakāraṁ tair abhipraśastā varaṁ prāpya sā mahānadī putraṁ gṛhītvā prasannatāpūrvakaṁ calitā ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਭਰਤਵੰਸ਼ ਦੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ! ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾ ਕੇ ਅਤੇ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਮਹਾਨਦੀ-ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰ ਗਈ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of a granted boon and the social-moral force of rightful praise: when a promise is honored and blessings are received, the recipient departs in contentment, reinforcing trust and dharmic reciprocity.
Vaiśampāyana narrates that a great river (personified) receives praise and a boon, takes her son with her, and leaves happily—marking the close of a brief episode and a transition back to the main flow of events.