Shloka 30
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
लोकान् समुत्पतन्तं तु शुभानेकान्तयाजिनाम् । ततोडग्निहोत्रिणां लोकांस्ततश्चाप्युत्पपात ह
lokān samutpatantaṃ tu śubhānekāntayājinām | tato ’gnihotriṇāṃ lokāṃs tataś cāpy utpapāta ha ||
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ-ਭਾਵ ਨਾਲ ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਉੱਡਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਅੱਗੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਿਆ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a dharmic hierarchy of posthumous attainments: disciplined Vedic rites—especially focused sacrifice and the daily Agnihotra—are portrayed as generating merit that leads to progressively higher, auspicious realms.
The narrator describes a figure (implied from context) being seen ascending through successive heavenly worlds—first those of secluded/single-minded sacrificers, then the realms associated with Agnihotra practitioners—marking an upward journey through merit-based destinations.