Shloka 20
Indratīrtha–Ādityatīrtha: Balarāma’s Ritual Bathing, Dāna, and Sacred-Historical Recollections
तत्परा शुचिसंवीता पावके समधिश्रयत् । अपचदू राजशार्दूल बदराणि महाव्रता,राजन! तदनन्तर शौचाचारसे सम्पन्न उस तपस्विनीने थकावटसे रहित हो मौनभावसे उन फलोंको आगपर चढ़ा दिया। नृपश्रेष्ठ! फिर वह महाव्रता कुमारी बड़ी तत्परताके साथ उन बेरके फलोंको पकाने लगी
tatparā śucisaṃvītā pāvake samadhiśrayat | apacadū rājaśārdūla badarāṇi mahāvratā ||
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰਦੂਲ! ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰ ਉਸ ਮਹਾਵ੍ਰਤਾ ਕੁਆਰੀ ਨੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਫਲ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ। ਹੇ ਨ੍ਰਿਪਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ! ਫਿਰ ਉਹ ਡਿੱਠੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਬਦਰ (ਬੇਰ) ਦੇ ਫਲ ਪਕਾਉਣ ਲੱਗੀ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights śauca (cleanliness/purity) and disciplined action: even a simple act like preparing food is performed with restraint, silence, and conscientious purity, reflecting dharmic conduct.
A vowed maiden, maintaining purity and focus, places jujube fruits on the fire and cooks them diligently; the narrator addresses the king with the epithet ‘tiger among kings’ while describing her disciplined preparation.