Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 72
Varuṇābhiṣeka–Agni-anveṣaṇa–Kaubera-tīrtha
Varuṇa’s Consecration; Search for Agni; Kaubera Sacred Site
नरेश्वर! जैसे प्रलयके समय अत्यन्त भयंकर वज्र भारी गड़गड़ाहटके साथ पृथ्वीपर गिरने लगते हैं, उसी प्रकार उस समय भी भीषण गर्जनाके साथ वज्रपात होने लगा ।।
nareśvara! yathā pralayakāle atyanta-bhayaṅkaraṃ vajraṃ bhārī-gaḍagaḍāhaṭa-sahitaṃ pṛthivyāṃ nipatanti, tathā tasminn api kāle bhīṣaṇa-garjanā-sahitaṃ vajrapāto 'bhavat. kṣiptā hi yadā śaktiḥ sughorānalasūnunā, tataḥ koṭyo viniṣpetuḥ śaktīnāṃ bharatarṣabha.
ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਨਰੇਸ਼ਵਰ! ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਲਯ ਵੇਲੇ ਭਿਆਨਕ ਵਜ੍ਰ ਭਾਰੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਭੀਸ਼ਣ ਗর্জਨਾ ਵਿਚਕਾਰ ਵਜ੍ਰਪਾਤ ਹੋਣ ਲੱਗਾ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ-ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਅਤਿ-ਘੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁੱਟੀ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਵਿਚੋਂ ਅਣਗਿਣਤ—ਮਾਨੋ ਕਰੋੜਾਂ—ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਫੁੱਟ ਪਈਆਂ ਤੇ ਵਰ੍ਹਨ ਲੱਗੀਆਂ।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how warfare, when fueled by ever more terrible weapons, can assume an apocalyptic scale—suggesting an ethical warning about escalation and the destructive momentum of violence.
The narrator describes a terrifying battlefield moment: lightning-like strikes and thunderous roars accompany the release of a dreadful śakti by the son of Agni, from which innumerable spear-weapons seem to multiply and rain down.