Dvaipāyana-hrade Duryodhanasya Māyā — Yudhiṣṭhirasya Dharmoktiḥ (Śalya-parva, Adhyāya 30)
ह्ृष्ट: पर्यचरद् राजन् दुर्योधनवधेप्सया । राजन! इधर धर्मात्मा युधिष्ठिर भी रणभूमिमें दुर्योधनके वधकी इच्छासे बड़े हर्षके साथ भाइयोंसहित विचर रहे थे
sañjaya uvāca | hṛṣṭaḥ paryacarad rājan duryodhana-vadhepsayā |
ਸੰਜਯ ਬੋਲਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਨ! ਧਰਮਾਤਮਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁਰਯੋਧਨ-ਵਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
संजय उवाच
Even a dharmic person may be driven to violent action in a righteous war when it is tied to kṣatriya-duty and the restoration of order; the verse highlights determined resolve directed toward ending adharma, not mere personal hatred.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Yudhiṣṭhira, encouraged and joyful, is moving about the battlefield with his brothers, seeking an opportunity to kill Duryodhana and bring the struggle to a decisive conclusion.