Shloka 57
Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
अश्वत्थामाने कहा--भगवन्! आज मैं आंगिरस कुलमें उत्पन्न हुए अपने शरीरकी प्रज्वलित अग्निमें आहुति देता हूँ। आप मुझे हविष्यरूपमें ग्रहण कीजिये ।।
bhavadbhaktyā mahādeva parameṇa samādhinā | asyām āpadi viśvātmann upākurmi tavāgrataḥ ||
ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਬੋਲਿਆ—ਭਗਵਨ! ਅੱਜ ਮੈਂ ਆੰਗਿਰਸ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਆਪਣੇ ਇਸ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਹਵਿਸ਼੍ਯ-ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰੋ। ਮਹਾਦੇਵ! ਤੁਹਾਡੀ ਭਕਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸਮਾਧੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤਮਨ, ਇਸ ਆਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੱਗੇ ਇਹ ਆਹੁਤੀ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ॥
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in extreme distress, a warrior may turn to intense devotion and single-pointed concentration to seek divine intervention; it also implicitly questions the ethics of seeking sacred power after grievous wrongdoing, showing the tension between ritual piety and moral accountability.
In the Sauptika episode’s aftermath, the narration presents a prayer-like offering to Śiva (Mahādeva), where the speaker (contextually tied to Aśvatthāmā’s desperate situation) declares an oblation before the deity, signaling a last resort for protection or power amid a dire crisis.