Shloka 22
आसीज्निष्ठानको घोरो निर्घातश्न महानभूत्,उस समय प्रलयकालीन मेघोंकी भयानक गर्जनाके समान भारी आवाजके साथ बड़े जोरकी आँधी चलने लगी। वज्रपातका-सा अत्यन्त कर्कश शब्द होने लगा। आकाशसे उल्काएँ गिरने लगीं तथा राहुने बिना पर्वके ही सूर्यको ग्रस लिया और प्रजाके लिये अत्यन्त घोर भय उपस्थित कर दिया
dhṛtarāṣṭra uvāca | āsīn niṣṭhānako ghoro nirghātaś ca mahān abhūt | pralayakālīna-meghānāṃ bhīṣaṇa-garjanā-samo mahāśabdo 'bhavat | balavān vāyur avāt | vajrapāta-samo 'tyanta-karkaśaḥ śabdo 'bhavat | ākāśād ulkāḥ papātuḥ | rāhuś ca aparvaṇi sūryaṃ jagrāha, prajābhyo 'tyantaṃ ghoraṃ bhayam utpādayām āsa ||
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਖਿਆ—“ਪ੍ਰਲਯਕਾਲ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੱਜਣਾ ਵਰਗਾ ਭਿਆਨਕ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਕੋਲਾਹਲ ਉੱਠਿਆ। ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਹਵਾ ਚੱਲੀ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਵੱਜਣ ਜਿਹੀ ਅਤਿ ਕਰਕਸ਼ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜੀ। ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਯੋਗ ਪੁਰਬ ਦੇ ਹੀ ਰਾਹੂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸ ਲਿਆ—ਇਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਵਿੱਚ ਘੋਰ ਡਰ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਇਹ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਧਰਮ ਪੱਕਾ ਹੋ ਕੇ ਵਿਪਤਾ ਬਣਨ ਲੱਗਾ ਹੈ।”
धृतराष्ट उवाच