Shloka 7
कृष्णा तु केशौ: प्रच्छाद्य मुखमायतलोचना । दर्शनीया प्ररुदती राजानमनुगच्छति,परम सुन्दरी विशाललोचना कृष्णा अपने केशोंसे ही मुँह ढँककर रोती हुई राजाके पीछे-पीछे जा रही है
kṛṣṇā tu keśaiḥ pracchādya mukham āyatālocanā | darśanīyā prarudatī rājānam anugacchati ||
ਪਰਮ ਸੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਆਪਣੇ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ, ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical duty of rulers and assemblies to protect dignity and justice: when a virtuous woman is driven to hide her face in shame and grief, it signals a collapse of dharma in the very institution meant to uphold it.
Vidura describes Draupadī: she covers her face with her hair and, crying, follows behind the king, conveying her distress and the disgraceful situation unfolding in the royal court.