Previous Verse
Next Verse

Shloka 20

यत्कृते5हमिदं प्राप्ता तेषां वर्षे चतुर्दशे । हतपत्यो हतसुता हतबन्धुजनप्रिया:,“जिनके अन्यायसे आज मैं इस दशाको पहुँची हूँ, आजके चौदहवें वर्षमें उनकी स्त्रियाँ भी अपने पति, पुत्र और बन्धु-बान्धवोंके मारे जानेसे उनकी लाशोंके पास लोट-लोटकर रोयेंगी और अपने अंगोंमें रक्त तथा धूल लपेटे, बाल खोले हुए, अपने सगे-सम्बन्धियोंको तिलांजलि दे इसी प्रकार हस्तिनापुरमें प्रवेश करेंगी”

ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨਿਆਇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਅੱਜ ਇਸ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੀ ਹਾਂ, ਚੌਦ੍ਹਵੇਂ ਵਰ੍ਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਵੀ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਕ-ਸੰਬੰਧੀ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਬੇਹਾਲ ਹੋ ਕੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਲੋਟਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨਗੀਆਂ; ਲਹੂ ਅਤੇ ਧੂੜ ਨਾਲ ਲਿਪਟੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਕੇਸਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਜਣਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂਜਲੀ ਦੇ ਕੇ, ਇਉਂ ਹੀ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣਗੀਆਂ।

विदुर उवाच