Shloka 61
Sabhā Parva, Adhyāya 68 — Pāṇḍavānāṃ Vanavāsa-prasthānaḥ; Duḥśāsana-nindā; Pāṇḍava-pratijñāḥ
संकटमें पड़ा हुआ मनुष्य अग्निकी भाँति चिन्तासे प्रज्वलित हुआ सभाकी शरण लेता है, उस समय सभासदगण धर्म और सत्यका आश्रय लेकर अपने वचनोंद्वारा उसे शान्त करते हैं ।। धर्मप्रश्नमतो ब्रूयादार्य: सत्येन मानव: । विब्रूयुस्तत्र तं प्रश्न कामक्रोधबलातिगा:,अतः: श्रेष्ठ मनुष्यको उचित है कि वह धर्मानुकूल प्रश्नको सचाईके साथ उपस्थित करे और सभासदोंको चाहिये कि वे काम-क्रोधके वेगसे ऊपर उठकर उस प्रश्नका ठीक-ठीक विवेचन करें
saṅkaṭe patito manuṣyo 'gnir iva cintayā prajvalitaḥ sabhāṃ śaraṇaṃ gacchati; tadā sabhāsadaḥ dharma-satya-āśrayaṃ kṛtvā svair vacobhis taṃ śāntayanti. dharma-praśnam ato brūyād āryaḥ satyena mānavaḥ; vibhruyus tatra taṃ praśnaṃ kāma-krodha-balātigāḥ.
ਵਿਦੁਰ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਮਨੁੱਖ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਸਭਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਭਾਸਦ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ-ਸੰਬੰਧੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਰੱਖੇ; ਅਤੇ ਸਭਾਸਦਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵੇਗ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਉੱਠ ਕੇ ਉਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਵਿਚਾਰ ਕਰਣ।
विदुर उवाच